zaterdag 23 juni 2012

Diver's license

Je leest het goed, ik ben de 'r' niet vergeten. Nog één officiële duik en ik heb mijn duikbrevet in the pocket!

Een maand of drie terug ben ik gestart met een duikcursus in Almere. Mijn duikinstructeur is Hans. Hans is een klein kereltje met grote ogen. Zo iemand die maar blijft doorratelen terwijl je het liefst na een duik snel naar huis wilt om een warme douche te nemen. Hij legt alles liever drie keer uit dan één keer. Maar Hans zal ook nooit een vlieg kwaad doen, wat een geweldige man is dat. En maar lachen als je een grapje maakt, en zijn 'daar kan ik nou úren naar kijken!' als we de duikpakken aan het uitspoelen zijn. Hans is echt een lieverd.

Maargoed, terug naar duiken. 5 zwembadduiken gemaakt in zijn binnenzwembadje van 4 bij 2, niet de grootste bewegingsvrijheid, maar het kan ermee door. Hij en zijn vrouw Arina wonen aan het water, hun duikwinkel zit aan hun huis gebouwd. Na de 5 duiken werd het tijd voor het buitenwater. Ik kon mijn duikset opbouwen(vest over fles, kraan open, alles eraan vastmaken, etc.) en ik kende de buddycheck(elkaar controleren) en gaan met die banaan.

OH MY. Het water was koud toen we erin gingen! Ik voelde mijn handen niet meer. Het was 15 graden maar voelde aan als 5. Wat was dit? Dit was ik niet gewend! Hans zijn zwembadje was 28 graden!
Die duik niet heel veel gezien behalve een grote snoekbaars. De tweede duik ging veel beter qua temperatuur, maar de derde en vierde duik, waar ik dus net van terug ben, waren schitterend!

Moet je je dus voorstellen dat je naar beneden gaat. Je hebt geen idee hoe alles eruit gaat zien en opeens kom je een pakket fietsen tegen


en je zwemt maar vrolijk door. Het is een beetje een mengsel van creepy en wonderlijk, onder water. Creepy omdat het is zoals je in films gezien hebt, met zwevende stukjes van de bodem en het enige geluid wat je hoort is je eigen ademhaling door het ademapparaat. Het is donker, maar als de zon begint te schijnen krijg je het effect als op het plaatje boven. Je kunt niet heel ver kijken, 4 à 5 meter, dus je bent heel nieuwsgierig was je gaat tegenkomen. De derde duik gingen Hans en ik een stukje dieper, zo'n 10 meter. En daar troffen we deze aan;


Jawel, een bus, onder water. Zonder ramen! Zonder deur! Je kunt er gewoon inzwemmen als je dat wilt. Het geeft echt zo'n apart effect, zwem je daar op je gemakje, doemt er ineens zo'n bakbeest voor je op.
Oh ja, de bus is bewoond. En door niet zomaar een vis.
Drie uurtjes terug stond ik oog in oog met deze grote jongen:


Ik schrok me te pletter. Het beest zwom in de bus en Hans was nog met zijn zaklampie naar achteren aan het schijnen, tot dit beest ineens voor me zwom, nog geen anderhalve meter voor me. Hans aantikken natuurlijk. Snoek zwemt weg, Hans erachteraan. Dus ik ga ook de bus in, komt hij een raam naast me weer naar binnen! We hebben hem even goed kunnen bekijken, wat is deze mooi zeg!

Ergens in de eerste duik kwamen we ook nog een wipkip tegen
en ik met mijn malle kop ging er natuurlijk op zitten dus dat moet er ongeveer zo uitgezien hebben:


Dat is tot nu toe een van mijn leukste duikervaringen!

Natuurlijk ga ik nog zoveel meer meemaken en zeker als we deze zomervakantie naar Maleisië gaan. Ik heb al dingen over roggen, nemo's, koraal en kleine zandhaaien en enorme zeeschildpadden gehoord; ik kan niet wachten! Maar eerst aankomende dinsdag even mijn duikopleiding afsluiten en mijn instructeurtje Hansje bedanken voor al zijn goede advies dat hij me minstens drie keer heeft gegeven ;)